De schrijfster
Van klussen naar schrijven
Na het opstaan drentel ik graag wat in en om het huis . Dit heb ik nodig voor ik mijzelf in de klusstand zet. Klusstand betekent doen. De trap in de hal straalt inmiddels te midden van de hoogglans deuren. Maar ai, dat shabby raampje erachter…vervallen schilderwerk, roestvlekken… ziet er niet uit. Dit raampje is speciaal: een schilder moet hiervoor elastisch kunnen bewegen. Het is er ooit als eerste ingezet en vervolgens is de trap naar zolder er half overheen gebouwd. Uhhm, nog niet echt zin.
Ohh, ik zie de ochtendzon schuin de logeerkamer binnen schijnen. Wat een prachtig licht op de oude robuuste ‘kloostertafel’. Deze kreeg ik van mijn dierbare collega Edith. ‘Deze tafel is zo vaak met mij mee verhuist, nu mag ie gaan en ik moest aan jouw Franse avontuur denken’, zo zei ze. Ik ben er blij mee. Dit betekent meer dan een passende tafel in onze Franse maison. Haar support, liefde en vriendschap zit in deze tafel. Een echte schrijverstafel, denk ik. Inspiratie begint te kriebelen en ik ga zitten. Dat klussen kan vanmiddag ook nog.
Met een blij en warm gevoel ga ik terug naar vorige zomer, onze eerste weken. Grote broer logeerde in deze kamer. Daarna veranderde het in een groot materialen- en opslaghok. In maart ontdekten we dat muizen heerlijk hadden geknabbeld aan de matras met opgestapelde tuinstoelkussens. Klussen in april/mei transformeerde deze kamer tot wat ie nu is. Wat er in een jaar niet allemaal kan gebeuren!
En nu dan achter mijn ‘kloostertafel’. Wie weet hoeveel nonnen aan deze tafel gezeten hebben … in contemplatie lezend of schrijvend. Graag zou ik in een tijdmachine kruipen en de geschiedenis van deze tafel volgen. Vanaf de boom die gekapt wordt, de timmerman die het in elkaar zet tot aan de plekken waar hij gestaan heeft. En dan de levensverhalen van al die mensen die aan deze tafel zaten. Je merkt het: ik kan rijkelijk fantaseren.
Ik ben een van de vele mensen met een half afgeschreven boek in de computer. Gaat er nooit meer komen. Dat is niet erg, mijn ego en ik zitten er niet mee. Losgelaten. Na een aantal weken Bellerive ontstaan vanuit de ontspanning leuke verhalen die geschreven willen worden. De schrijfster in mij geniet met genoeg materiaal voorhanden vanuit ons Franse avontuur. Een avontuur waarover we allebei zeggen: het leven is om geleefd te worden en dat doen we!